Kavel: Safari door onbekend Hoogwoud voor Spanbroekers die de A.C. de Graafweg niet over durven
Aantal personen: 14
Datum: zaterdag 9 mei 2026, 19.00u
Aanteboden door: Tim de Haan & Kees Vriend i.s.m. De Gemeenschapsveiling
Zaterdag 9 mei, iets voor 19.00u, verzamelden 15 zenuwachtige dorpsgenoten zich op de parkeerplaats van het Gemeentehuis. Zij waren, als dappere pioniers, uitverkoren voor een expeditie die slechts weinigen gegund is: een safari door Hoogwoud. Een gebied dat door kenners wordt omschreven als fascinerend, gelaagd en onvoorspelbaar. Een leefgebied waar traditionele stammen, rijke rituelen en een uitzonderlijke biodiversiteit samenkomen in een hechte, bijna mysterieuze gemeenschap.
Voor de meeste aanwezigen een onbekend gebied. Vragend keken ze elkaar dan ook aan: wat stond hen te wachten. Zelfs reisleider Ton Koelemeijer kon het hen niet vertellen. Hij was slechts ingehuurd om straks informatie door te geven, om, zoals een goed reisleider betaamt, “het verhaal te verkopen, zonder het er perse mee eens te zijn.”
Touroperators Kees Vriend en Tim de Haan kwamen even later voorrijden op de megatraptrekker. De aanwezigen stapten in, de reis kon beginnen. De spanning steeg toen de stoplichten van de A.C. de Graafweg op groen sprongen. Het avontuur kon beginnen.
Het werd een avond vol ontmoetingen met interessante mensen en kennismaken met Hoogwoudse hotspots.
Er werd kennisgemaakt met de voorzitter van Grasshoppers (ooit talentvol speler in het eerste van VVS’46) en zijn vrouw (telg uit een roemrijk Spanbroeks geslacht); met Marian Koelemeijer, al jarenlang wonend in Spanbroek maar Hoogwoudse van geboorte (“je krijgt het meisje wel uit Hoogwoud, maar Hoogwoud niet uit het meisje”); met Pluik, de personificatie van dé Hoogwouder.
De ijsbaan werd bezocht, waar coryfeeën als Piet Zee en Barbara de Loor hun rondjes reden en waar Olympisch Kampioen 2030 Sofia Schilder heeft leren schaatsen.
In het mini-theater ‘Nieuwsgierig Aagje’ van Irma en Cock aan de Koningspade werd genoten van een privéconcert en improvisatietheater.
In de museumboerderij werd ademloos geluisterd naar het verhaal van Adriaan Donker en werd aan den lijve ondervonden hoe leuk het is om, al was het maar even, Hoogwouder Danser te zijn.
De safaristen genoten van de verhalen over Hoogwouder waffels, Mien Akker en de familie Klaver.
Aldus werd het een memorabele avond. De organisatie en catering door Tim en Kees was perfect, veel vrijwilligers werden ingezet om de Hoogwoudse gastvrijheid, het warme onthaal waarbij niet op rangen en standen werd gelet, te mogen ervaren.
En alhoewel er iets na Middernacht nog even gejuicht werd toen de A.C. voor de tweede keer werd overgestoken, het was een besmuikt gejuich. Spanbroek is het mooiste plekje op aarde, maar Hoogwoud viel eigenlijk best wel mee.
Net als John F. Kennedy konden we voor even zeggen: “Ik ben een Hoogwouder.”